نمازهاى يوميه ، آنگاه به روزهء رمضان ، و پس از آن كه همه اينها را پذيرفتند به پرداخت زكات دعوت كند . « 1 » در نقل ديگرى آمده كه آن حضرت پيش از جنگ با بنى قريظه آنان را به پذيرش اسلام دعوت كرد . « 2 » همين برخورد در غزوهء بنى مصطلق كه با گروهى از قبيله خزاعه بود پيش آمد . از بريدهء اسلمى نقل شده « 3 » كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم وقتى امير را به فرماندهى سريه‌اى مىفرستاد او را بطور خاص به تقواى الهى توصيه كرده ، به رفتار شايسته با مسلمانان فرا مىخواند ، آنگاه به او مىفرمود : به نام خدا در راه خدا پيكار كن ، با كافران به خدا بجنگ ، جنگ كن ، اما غدر مكن ، مثله مكن و كودكان را مكش ؛ وقتى با دشمن مشرك برخورد كردى ، او را به سه چيز ، دعوت كن هر كدام را پذيرفت ، همان را از وى قبول كن : نخست به اسلام ، اگر پذيرفت رهايشان كن ، اما از ايشان بخواه كه از مسكن خويش به « دار المهاجرين » بيايند و از حقوق يك « مهاجر » برخوردار شوند ، در غير اين صورت همچون « اعراب از مسلمين » هستند كه احكامى كه خدا بر مؤمنين نازل كرده ، بر آنان نيز لازم است جز آن كه سهمى در غنايم ندارند مگر آن كه همراه مسلمانان جهاد كنند . اگر از پذيرفتن اسلام سرباز زدند ، آنان را به پذيرش جزيه فراخوان و اگر نپذيرفتند با ايشان مقاتله كن . « 4 » حتى در اوج سخت گيرى مسلمانان بر مشركين ، پس از اعلام برائت در سال نهم ، دستور صريح قرآن اين بود كه « هرگاه يكى از مشركين به تو پناه آورد پناهش ده ، تا كلام خدا را بشنود ، سپس به مكان امنش برسان ، زيرا اينان مردمى نادانند . » « 5 » و زمانى كه گروهى اسير نزد آن حضرت آوردند ، از مسلمانان سؤال شد : كه آيا اسلام را بر آنان عرضه كرده‌اند ، گفتند : نه ، آن حضرت فرمود : پس آنان را به محل امنشان فرستيد و آنگاه اين آيه را تلاوت كردند كه « اى پيامبر ! ما تو را فرستاديم تا شاهد و مژده دهنده و بيم دهنده باشى و مردم را به فرمان خدا ، به سوى او بخوانى ، و چراغى تابناك باشى » . « 6 » به هر روى اساس دعوت بر پايه هدايت مردم به توحيد بوده و به همين دليل ، و پيش از هر چيز هدف رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آشنا ساختن مردم با توحيد و نبوت بوده است . قريش در شمار كسانى بود كه آن حضرت ساليان متمادى اسلام را بر ايشان عرضه كرده و آيات

--> ( 1 ) . المصنف ، عبد الرزاق ، ج 5 ، ص 216 ( 2 ) . همان ، ج 5 ، ص 216 ( 3 ) . انساب الاشراف ، ج 1 ، ص 341 ( 4 ) . المصنف ، عبد الرزاق ، ج 5 ، صص 221 - 218 ؛ سبل الهدى والرشاد ، ج 6 ، ص 17 ، 231 ( 5 ) . توبه ، 6 ( 6 ) . احزاب ، 45 و 46 ؛ نك : حياة الصحابه ، ج 1 ، ص 166